Rodrigo Prieto jest autorem zdjęć, które stanowczo dodały filmowi poetyzmu. Przyjęte wskroś niego dwójka sposoby filmowania filmowania ujęć mają przełożyć dwoistość świata bohaterów. To, co wypełnia przestrzeń wśród Jackiem oraz Ennisem kręcone jest w zasadzie do wnętrza plenerach. Przesycone kolorami pejzaże kręcone są szeroko, wewnątrz długich perspektywach. Są wręcz idylliczne, spokojne, zawieszone z okładem odległą codziennością. Zieleni się bujna przyroda, skrzą się odblaski na wodzie, migocze światłocień poniżej ognisku, zmienia się pogoda, pory dnia oraz roku. W takiej scenerii rozgrywa się to, co intymne, niedopowiedziane również subtelne. Wszystkie te leśne krajobrazy wydają się egzystować odrealnione, na własny metoda niezwykle magiczne plus nieskazitelne.[11].
Ujęcia miasta kontrastują tutaj z górami. Plany są spłowiałe od czasu słońca, pozbawione koloru oraz zaśmiecone. Jeżeli pojawia się kolor, to pstry oraz plastikowy. Kamera operuje do wnętrza ograniczonych przestrzeniach: sterylnie prostych domach, dusznych barach, podzielonych furt jakąś ścianą oznacza to płotem. Zdjęcia podkreślają świat amerykańskiego Zachodu – tradycyjną, pełną sztywnych zasad. To glob wyprany harmonii, ograniczający, zewnętrzny dodatkowo podczas gdy bohaterowie wracają do niego z gór, zaczyna się wokół nich zacieśniać plus przytłaczać.
Samego Rodrigo Prieto wolno do wnętrza filmie spotykać w środku drobnej roli. To mężczyzna jest prostytuującym się chłopakiem, którego poderwał Jack wewnątrz Meksyku[10].